Edebiyatta kısası enbiya nedir?

Kısas-ı enbiya, peygamberlere dair hikayeleri ve onların yaşamlarına dair önemli bilgileri barındıran bir edebi türdür. Bu eserler, dini anlatımların yanı sıra, tarihsel ve öğretici unsurlar da taşır. Farklı edebi formlarda karşımıza çıkan bu tür, hem kültürel hem de dini bir miras olarak değerlendirilmektedir. Türk edebiyatında özellikle divan döneminde önemli bir yer edinmiş olan kısas-ı enbiya, okuyuculara peygamberlerin hayatına dair derin bir bakış sunar.

Kısas-ı enbiya, peygamberlerle ilgili kıssaları, peygamberlerin hayatlarını, menkıbelerini, tebliğ faaliyetlerini ve kutsal özelliklerini içeren yapıtların genel adıdır. 

Bu tür eserler, bazı durumlarda uzun mesnevi biçiminde yazılırken, bazen de kaside ve gazel biçiminde kaleme alınmıştır. Türkçede genelde divan edebiyatı döneminde kullanılmıştır. 

Kısas-ı enbiya eserlerinin ana kaynağı Kur’an’dır. Ancak yazarlar, İncil, Tevrat, tefsir, siyer ve tarih kitapları gibi birçok kaynaktan faydalanmışlardır. 

Bazı Kısas-ı Enbiya örnekleri:

• Rabguzi'nin 1310'da yazdığı Kısasü'l-Enbiyâ; 
• Ahmet Cevdet Paşa'nın Kısas-ı-Enbiya ile Tevarih-i Hulefa adlı eseri.